Slimme Swaab
Je hersenen zijn je leven lang bij je. Ze leren via jouw zintuigen, ze redeneren op basis van beschikbare informatie, en ze sturen je, vaak op basis van allerlei door de evolutie meegegeven drijfveren. Hoe dat allemaal werkt, met hormonen, synapsen en de hele rambam, dat lees je in Dick Swaabs “Wij zijn ons brein”.
Het boek is niet vuistdik, maar wel bijna. En dat mag ook wel, want onze hersenen zijn al interessant als alles goed gaat, maar er valt ook heel veel over te vertellen, wanneer het een keer fout gaat. Van het niet herkennen van je eigen benen, tot een overkookte sexdrive – als er net iets mis is in je brein, dan zijn de mogelijke consequenties legio. Swaab voegt hierbij zijn eigen ervaringen en overdenkingen als neurowetenschapper en zorgt er door een scheiding van mechanismen en termen voor dat de principes begrijpelijk zijn voor zowel leken als ingewijden.
Swaabs boek geeft op die manier inzichten in het hoe en waarom van menselijke keuzes en driften. Bere-interessant voor iedereen met ook maar een klein beetje hersens.
De prototype stad is grijs, grauw en van steen, met hier en daar een boom in een perkje. Steden zijn nu eenmaal niet de plek voor overvloedig groen. Daarvoor moet je naar de parken, of naar de randgebieden. Toch? Nou… Dat planten overal kunnen groeien, bewijzen ze wel in de bergen, waar zelfs bomen tussen de rotsen hun wortels vastzetten en graven naar vruchtbare grond. Zelfs op de kaalste rots onder de boomgrens verschijnt groen. Dus waarom zouden planten het niet goed kunnen doen in de stad? Met een beetje hulp welteverstaan. Nou, die hulp krijgen ze dus van de guerilla gardeners.
